Hakan Şen

Her iyi anne gibi Karen de bir bebegin yolda oldugunu ögrenince, üç yasindaki oglu Michael`i yeni bir kardes için hazirlamaya baslamisti.Bebegin kiz olacagi anlasildi ve Michael annesinin karnindaki kiz kardesine her gün,her aksam sarki söylemeye basladi. Onunla tanismadan önce aralarinda bir sevgi bagi olusmaya baslamisti.

Hamilelik normal bir sekilde gelisiyordu.Karen de Tenesse`de
Morristown Panther Creek United Methodist Kilisesi`nde aktif bir üye olarak çalismalarini da sürdürüyordu.

Vakti gelince, dogum sancilari basladi. Sonra her bes dakikada
bir,üç dakikada bir ve her dakika.
Fakat dogum aninda ciddi bazi sorunlar ortaya çikti ve Karen`in
sancilari saatler sürdügü halde bebek dogmadi. Bir sezeryan mi gerekecekti?
Nihayet çok zor çabalar sonucu

Devamı Var ...

Zamanı birinde bir hükümdar varmış, zenginliği tüm dünyaca bilinirmiş. Hükümdar her gittiği yere hazinesinin bir bölümünü götürür ve bunları sergilemekten büyük gurur duyarmış. Hükümdarın yaşamda en çok güvendiği, tek akıl hocası bir bilge kişiymiş. Günlerden bir gün bu bilge kişiyle otururken hükümdar şöyle bir soru sormuş:

"Sen ki göğün gizemine ermiş, bilime yön vermiş bir adamsın. insanlar, ister hükümdar kadar güçlü, ister savaşçılar kadar onurlu olsun, ayağına kapanır ağzından çıkacak bir sözü beklerler. şimdi senin gibi bilge bir adamın fikrini merak etmekteyim, benim hükümdarlığım ve servetim hakkında ne düşünüyorsun?"

Bilge, bu soru karşısında hükümdarın gözlerine bakarak şu sözleri söylemiş:

"Diyelim ki hükümdarım, kızgın ve uçsuz bir çöldesiniz. ölmemek için, size uzatacağım bir bardak suya servetinizin yarısını verir miydiniz?"
"Verirdim tabii"
"Zaman geçti diyelim susuzluğunuz arttı, size uzatacağım bir sonraki bardağa servetinizin öteki yarısını da verir miydiniz?"

Hükümdar biraz düşünmüş ve ardından "ölmemek için evet" demiş. Bunun üzerine bilge kişi gülerek şu sözleri söylemiş:

"Madem öyle, o zaman övünmeyin fazlaca. çünkü haşmetlim sizin servetiniz yalnızca iki bardak sudur."

O zamanlar daha 16 yaşında idim, Belki kendimi imkansız olan hayata alıştırma çabaları içerisinde çok uğraş verdim. Lakin daha sonradan gördüğüm üzerine bunu başardığıma da inanıyorum.. Evet daha 16 idim belki ama düşünüyordum her zamanki gibi; Ben imkansız sevgiler için mi yaratıldım acaba diye.. Evet belki zamanında erişilmesi zordu bana.. Hayatı (Ti)’ye alan birisi idim. Yinede bir kalbim vardı , kalbimde yatanlarda. Evet o zamanlardı işte.. Bir arı gibi hissediyordum kendimi.. Her petekten bir bal alan, durmayan , yorulmayan , hayata sorular sormayan ve bunun gibi bir çok örnek daha.. Ergenliğe geçiş veya gençlik mi diyorlar bunun ismine ne? Her şey günlük yaşanıyordu tarafımdan .. Havayı , suyu bile günlük alıp-içiyordum sanki.. Çok hızlı geçti o zamanlar çok. İnanın şu an 21 yaşındayım ve hiçte yaşlı sayılmam. Lakin çok istiyorum şu sıralar yine 16-17 yaşlarımda olmayı. Erkek arkadaşlarım da oldu kız arkadaşlarımda. Çoğunu da sevdim. Sevginin en içtenliği ile. Bir türlü ısınamadığım “kızlar” vardı. Belki de benimle birlikte olmak isteyenlere bir arkadaş sevgisi ile yaklaştığım için bir türlü anlama zorluğu çekiyordum. On yedi yaşımdaydım çok iyi hatırlıyorum. Bir kız vardı adı Şule aramız da çok iyiydi sanki kan kardeş gibi idik.

Devamı Var ...


İnsanı yaşatan ümitler gibi
Güneşi getiren saatler gibi
Gerçeğe dönüşen vaatler gibi
Geliver yanıma güldür yüzümü

Olmaz hiç kederin olmaz hiç tasan
Şaşırır kalırdın aşkı tanısan
Beklemez gelirdim yerinde olsam
Geliver yanıma güldür yüzümü

Bahane arama yol uzun diye
Ret etme aşkımı son sözüm diye
Böyle çok sevene bu nazın niye
Geliver yanıma güldür yüzümü

Olmaz hiç kederin olmaz hiç tasan
Şaşırır kalırdın aşkı tanısan
Beklemez gelirdim yerinde olsam
Geliver yanıma güldür yüzümü

Gökhan Türkmen`den değişik bir yorum.


Bir duru sözle gönül alana
Bir kuru dalla çiçekle gelene
Gitti gidiyor yaralı yüreğim
Gitti gidiyor kanadından tut

A benim gözleri görmeyenim
A benim kadrimi bilmeyenim
A benim hasreti dinmeyenim
Beni elinle ellere gönderme
Ah anam garip anam

Ne sarayda ne handa
Bir zalim ocağında sevdam ağlıyor
Ne gam ölsem uğrunda
Beni zehir zemberek diller dağlıyor