Hakan Şen

Adam genç eşini çok seviyor, bir o kadarda kıskanıyordu öyleki iş yerinde yemek verildiği halde, her öğlen o uzun yola rağmen evine gidiyor, eşiyle birlikte yemek yiyordu.Kadın, eşinin sadece yemek yemek için geldiğini düşünüyordu. Bilmediği bir şey vardı eşi kendisini kontrol ediyordu. Bu bilinmeyenle uzun süre birlikte yediler yemeklerini taa ki adam gelipte eşini evde bulamayana kadar.

Kapıyı açıp seslendi eşine ses yok...
Odaları gezdi bir bir... yok... yok... yok...
Telefona sarıldı hemen. Kapalıydı kadının telefonu. İrkildi birden. "korktuğum başıma geldi kesin aldatıyor beni" diye düşündü.

Tanıdığı herkesi aradı ailesi, arkadaşları, aile dostları, komşuları hiç kimse görmemişti kadını saatler geçiyor kadından ses çıkmıyordu. Akşam oldu adam evin içinde ümitsiz ve karışmış düşüncelerle dönüp duruyordu. Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte adam kararını vermişti boşanacaktı avukat arkadaşına giderek dava açtırdı. Kesin aldatmıştı kocasını ve dönmeye yüzü yoktu artık herşey bitmişti.

Eve dönünce eşine ait ne varsa attı resimleri yırttı, elbiselerini yaktı, takılarını karşılıksız verdi bir eskiciye geriye sadece bir sevgililer günü kartı kalmıştı. "hep seninim... hep senin kalacağım..." yazıyordu üzerinde. Adam nefretle bakarak duvara astı kartı uzun uzun baktı elinde tuttuğu içki kadehini sıktığının farkında bile değildi. Elleri kan içinde kalmıştı ama o görmüyordu bile.
Telefonun sesini duyduğunda ancak farketti elinin acıdığını ve kan içinde kaldığını açtı telefonu

ADAM : buyrun dedi adam
TELEFONDAKİ : iyi günler beyfendi ........ beylerin evimi?
ADAM : buyrun benim
TELEFONDAKİ : ben ........... hastanesinden arıyorum iki gün önce yaralı bir bayan getirdiler hastanemize henüz bugün kendine gelebildi sizin isminizi öğrenebildik hemen gelebilirmisiniz?

Adam yığıldı olduğu yere yanlış duymuş olabilirmiydi. "kesin sevgilisi dövdü" dedi içinden gitmekle gitmemek arasında bocaladı birden sonra "gidip yüzüne tükürmeliyim" diye düşündü. Fırlayıp çıktı sokağa attığı adımların sesini duyuyordu sadece koştu,koştu... Hastaneye ulaştığında nefesi tıkanmıştı danışmadan eşinin kaldığı odanın numarasını öğrendi artık biliyorduki anlatılan doğruydu eşi yaralıydı ama neden? merdivenleri nasıl çıktığını hatırlamıyordu. Kapıya geldiğinde doktorları gördü. Kendisini tanıttı ve eşini görmek istediğini söyledi. Doktorlardan birisi başını öne eğdi "başınız sağolsun eşinizi kurtaramadık" dedi adam aldatılmışlığın acısıylamı yoksa sevdiği içinmi bilinmez, bakamadı eşinin yüzüne son kez cenaze işlemlerini bile eşinin ailesine bıraktı.

Aradan 10 gün geçmişti adam iyiden iyiye yıpranmış, çökmüş, sanki hayattan elini eteğini çekmişti devamlı duvarda asılı duran karta bakıyordu o arada kapı çaldı. Genç bir kurye, büyük bir paket bıraktı kapının önüne. Gülümseyerek "doğum gününüz kutlu olsun efendim eşiniz 10 gün önce ayırdı hediyenizi ve bugün için size teslim etmemizi tembihledi.Çok şanslısınız beyfendi" dedi ve çıkıp gitti ne yapmalıydı bilmiyordu adam. Açtı kutuyu elleri titreyerek bir kazak vardı en üstte "çok beğenmiştin bu tazağı ama bana elbise alabilmek için vazgeçmiştin bundan güle güle kullan aşkım" yazılı bir kağıt iliştirilmişti bir paket daha vardı kutuda açtı. Saatti bu. Yine bir yazı. "eve geleceğin zamanlar, geç kaldığın her dakika ölüm gibiydi. Umarım artık geç kalmazsın" en alttada bir kart vardı. Sanki sonunu biliyormuş gibiydi yazdıkları" son olacak belki belkide hep yanında, hep birlikte kutlayacağız. Bizli nice yıllara aşkım"

Genç kadın, eşi için seçtiği hediyeleri,doğum gününde teslim edilmek üzere bırakmıştı mağazaya dönüşte şarjı bittiği için telefonu kapanmıştı. Yolun karşısındaki kulübeden eşini aramak istemişti merak etmesin diye ama hızla gelen arabayı farkedememişti.

Number One Hits 2007 albümünü dinlerken Supafly Inc.`ın Moving Too Fast parçasında arka fondaki müziği bir yerlerden hatırladığım aklıma geldi, aradım aradım aradım, arkadaşlara sordum ama en sonunda yine ben buldum




She calls out to the man on the street
sir, can you help me?
Its cold and Ive nowhere to sleep,
Is there somewhere you can tell me?

He walks on, doesnt look back
He pretends he cant hear her
Starts to whistle as he crosses the street
Seems embarrassed to be there

Oh think twice, its another day for
You and me in paradise
Oh think twice, its just another day for you,
You and me in paradise

She calls out to the man on the street
He can see shes been crying
Shes got blisters on the soles of her feet
Cant walk but shes trying

Oh think twice...

Oh lord, is there nothing more anybody can do
Oh lord, there must be something you can say

You can tell from the lines on her face
You can see that shes been there
Probably been moved on from every place
cos she didnt fit in there

Oh think twice...

Sabah uyandiginda midesinde bir yanma hissetti yanmanin nedeni aksam yedikleri degil uyanir uyanmaz bugün yapacaklarinin aklina gelmesiydi. Bugün 2 yildir götürmeye çalistigi bir birlikteligi bitirecekti aslinda bunda geç bile kalmisti. Bitmeli dedi içinden her gün; bu tatsiz uyanis bitmeli... Içinde bir muhakeme baslamisti, kendi kendine söyleniyordu:

“Ona da haksizlik etmek istemiyorum belki hatali olan benim.... Bulunmaz Hint kumasi degilim ya, görünüs olarak himmm yakisikli çocuk denilecek biri hiç degilim.... Ama yaptim çok çalistim bitmesin diye kendimle mantigimla çok kavga ettim olmadi....” Genç adam bunlari düsünürken surati sekilden sekille giriyordu. Süratle giyinerek disari çikti, bugüne kadar hiç bekletmemisti onu simdide bekletmemeliydi. Istanbul soguk ve yagmurlu bir Nisan ayi yasiyordu.Genç adam gökyüzüne bakarak iç geçirdi bulutlar bizim yasayacaklarimizi biliyor onlar bile agliyor halimize.

Birkaç saatlik yolculuktan sonra Kadiköy iskelesine geldi her zamanki gibi yine ilk kendisi gelmisti bulusma yerine. Birkaç dakikalik beklemeden sonra karsidan kiz arkadasinin geldigini gördü, simdi midesindeki agri daha da artmisti. Karsilama faslindan sonra Besiktas`a gitme karari aldilar, yolculuk sirasinda hiç konusmadilar; genç adam günesin yoklugunda grilesen denize bakiyordu. Genç kiz arkadasinin bu durgunluguna anlam verememisti, öyle ya nereden bilecekti bu gün ayrilik çanlarini çaldigini.

Devamı Var ...

Bu kadarmiydi diyor genç delikanli.....
bu kadarmiydi sevgin??????
genç kiz alayli bir tavirla......
ya ne sandin seni sevdigimimi???
delikanli yikilmisti telefon basinda....
birsey söyleyemedi,agliyordu sessizce.....
bir ara kiz delikanlinin agladigini duydu....
ne o yine konusmuyorsun,agliyorsun demek..
üzülme canim o da gecer.....
yoksa ben biraktim diye mi agliyorsun....
olsun senin biraktigini söyleriz.....
delikanli hiçkiriklar içinde çikan
boguk sesiyle.....
bardagi tasiran bu son söze dayanamadi....
anlamadinki sersem
sen veya bir baskasi ne farkeder....
ayriligimiza agliyorum.....
sana ve senin acinacak haline agliyorum...
delikanli oysa bunlari soylerkende
seviyordu.....
daha öncede sevmisti,sevecekti....
ama yapilacak birsey yoktu....
bu sözler karsisinda direnen gururu
vardi.....
bir tarafta gurur ,bir tarafta sevgi
ve sonunda sevgi agir basti....
telefonu kapatirken genç kiz....
soguk bir tavirla "elveda" dedi.....
delikanli ise gururunu ayaklar altina
alarak....
hickirik sesiyle "seni seviyorum" dedi.....


telefonu kapatirken genç kiz düsündü....
niye yapmisti,oysa oda seviyordu.....
ve sevdigini itiraf etmek için tekrar
aradi..............
ama geç kalmisti.....
telefon cevap vermeyince....
hemen delikanlinin evine kostu.....
kalabalikti evin önu ve....
ardindan aci bir siren sesiyle irkildi....
içeriden agzinin kenarinda kan bulunan.....
soguk bir ceset cikti....
genç kiz yikildi gözyaslarini tutamadi...
elveda demedim!!!!!!!!! uyan!!!!!!!!.........
dediysede uyanmadi delikanli......
bir ara elindeki.........
burusmus kagit parçasina ilisti gözü.....
bugulanmis gözlerini silerek okudu....
söyle diyordu delikanli........

"tüm sevenlere ve sevilenlere ibret...
olsun".......!!!!!!!!!!....!!!!!!!!!

Konuşmak gerekir bazen,susmak artık çare değilse,
Anlatmaya başlamalı bi yerden, en başta kendinden,

Başlıyorum öyleyse dur ve dinle;

Ardından değişti hayatım, bütün değişime mahkum hayatlar gibi, geceler değişti kara kuru oldu biraz daha çok acı verir oldu, mevsimim yıllardır sonbahar rengi soluk, yüreğim yorgun ayazda kalmış bi-çare donuk.

Aynı şarkılar farklı anlamlar kazandı, oysa şarkılar bu kadar içimi acıtmazdı, güneşi seven ben, ay ışığında aydınlatmaya çalıştım dünyamı ve yıldızlar başka türlü parladı gökyüzünde, yalnızlığımı anlatmak istercesine.

Ağır ağır çektim perdeleri
Çekmeceye gizledim çocuksu sevinçleri
Büyüdüm sanki harcadım yılları
Umduğumdan olgun yaşadım ayrılığı
Beyaz örtüler örttüm eşyaların üstüne
Kapadım kapıları topladım anıları
Döktüm denizlere

Ve sen hala varsın,gidip gelirsin içim de bir yerde ama hep aynı yerde,
Payını almış olmalısın değişimden,

İlgili sen olmak üzere bir sözleşme hazırladım içimde,
Sen aklıma gelecektin sadece,yüreğime uğramayacaktın,
Düşünecektim ama dokunamayacaktım,
Üzülecektim belki ama ağlamayacaktım,
Öyle yaptım ve altına imzamı attım,

Ve sen tüm kuralları ihlal ettin,infaz ettin yüreğimi,sana gel dedim gelmedin, rahat bırak gecelerimi uykularımı böyle kabus olma,hala içimdesin gitmiyorsun, bit, bit lütfen,

Yar! Terk-i Diyar
yollarında şimdi kalbim
Tuzla buz oldum,incindim örselendim
Elimde tek kalan darmadağın ümitlerim
Başardın en sonunda Oldu bak istediğin
Yaralı Hayallerim

Hep aynı olmak zorunda mı ayrılıklar, yalnızlığımın sesini kimse dinlemedi,
Ben yalnızlığımı haykırdım ama kimse duymak istemedi